Co jest najtrudniejsze do nauki języka?

Japoński jest bez wątpienia najbardziej trudny język ojczysty Język angielski rozwiązania, zgodnie z Brechta. “Chciałbym, aby dowiedzieć się japońskiego, ale nie mam wystarczająco dużo czasu w moim życiu. To bardzo przygnębiające, mówi językoznawca, którego centrum jest oparta w szkole Nitze Hopkinsa Studiów Międzynarodowych (SAIS). Zauważa, że Departament Stanu umożliwia swoim studentom trzy razy dłużej, aby dowiedzieć się, jak japoński czy języki jak hiszpański, francuski.

W Brecht wyjaśnia, wyzwaniem, z japońskimi jest trzykrotnie. Po pierwsze, na fakt, że Japończycy napisany kod jest inny zna kodu. Dlatego nie można nauczyć się mówić językiem przez nauki czytania “, i vice versa. Co więcej, istnieją trzy różne systemy piśmie do pana. System wykorzystuje znaki kanji pożyczone od Chińczyków. Użytkownicy muszą nauczyć 10000 do 15000 z tych znaków poprzez pamięć zapamiętywania, nie ma pamięciowy urządzeń do pomocy. Napisał również japoński korzysta z dwóch systemów Sylabariusz: kata-kana słów pożyczki i nacisk, a Hira-gana sprawdzania pisowni i gramatyki przyrostki cząstek.

Get a poza tym jesteś w obliczu kultury, która mówi Brecht, jest “prawdziwie obcych dla większości Amerykanów. W wielu językach, studentów zacząć od nauki wprowadzenia (Comment allez-vous? Trs bien, merci, et vous?) “Ale z japońskim, nie można nawet zacząć robić z lekcji z uwagi na jego podziały społeczne zaangażowane w podejmowania wprowadzenia mówi Brecht. Wiek, status społeczny, płeć – wszystkie te czynniki socjologiczne sprawiają, że tak skomplikowane, że nie może być wprowadzenia pierwszej lekcji “, zauważa.

Words take different meanings

A single word like “dog” or “trunk” in English reveals vast complexity. One dictionary lists no less than four distinct words “dog.” It has only one entry for “trunk,” but six distinct senses listed under it. 1 How do we decide among these senses?

Native speakers of English usually decide instantly and without effort which sense of a word is right. They use hints deriving from (i) the grammar (is the word a noun, a verb, a direct object, etc.? And what grammatical construction does it fit into?), (ii) the relationship to the larger context — that is, the other words, sentences, paragraphs, and the whole communication (”discourse”) and (iii) the situation (about what circumstances is the speaker talking, and what does he expect us to do in response?). These three factors can be called the grammatical context, the discourse context, and the situational context. They reveal which of several senses of a word the speaker is using.